Untitled Page

Midden in Frankrijk hebben we een biologische boerderij overgenomen, met daarbij een gîte d’étape en een camping. In totaal 60 hectares grond, waarvan 40 hectare wordt bebouwd. De rest is weiland, waarvan het hooi verkocht wordt.

Momenteel verbouwen we op biologische wijze granen, voor verwerking tot biologisch varkensvoer, zoals tarwe, triticalen, gerst, velderwten en bonen. 60 hectare grond lijkt misschien veel voor Nederlandse begrippen, wil een boerengezin enkel van de landbouw kunnen leven, dan moet je ongeveer 100 hectare bebouwen. Biologisch is het iets minder, maar dan nog is 40 hectare niet voldoende. Kleine boeren hebben dan ook meestal nevenactiviteiten, zoals ook vaak een gîte of camping om een extra inkomen te realiseren.

Dit is nu ons vijfde jaar hier en we hebben dan ook net het grootste deel voor de vijfde maal ingezaaid. Van de vier zomers dat wij hier wonen hebben we al drie keer een droogte periode mogen meemaken; in het voorjaar nauwelijks een regenbui, in de zomer boven de 35 graden. Voor het toerisme fantastisch, voor de akkerbouw dramatisch. Het in het voorjaar ingezaaide krijgt de kans nog niet om te ontkiemen. Daarom nemen we nu zo min mogelijk risico’s en zaaien het meeste in de herfst al in. Als er dan in het voorjaar een droge tijd komt, heets de plant zich al zo ver ontwikkeld vdat hij veel beter bestand is tegen deze moeilijke omstandigheden.

Zo leren we langzaam aan hier beter het weer in te schatten, de grond leren wij kennen; wanneer kun je het land op, wanneer is hij goed te bewerken. Lastig om in te schatten, begin je te vroeg met zaaien in het najaar dan groeit het onkruid je boven het hoofd, wil je laat beginnen dan is het misschien wel te nat voor de rest van het jaar en kom je het land niet meer in. Ja, ons wordt af en toe al verweten dat we lopen te klagen over het weer als echte boeren.